ความหมายของการทุจริตและการคอร์รัปชั่น
การทุจริต (Fraud) หมายถึง การกระทำหรือการละเว้นการกระทำโดยตั้งใจเพื่อหลอกลวงผู้อื่นให้ได้รับความเดือดร้อน ในขณะที่ผู้กระทำได้รับผลประโยชน์
สมาคมผู้ตรวจสอบภายในแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา (IIA) ได้ให้ความหมายไว้ว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย เช่น การฉ้อโกง การหลอกลวง การปกปิด หรือการละเมิด ซึ่งผู้กระทำมีเจตนาเพื่อให้ได้มาซึ่งเงิน ทรัพย์สิน หรือบริการ หรือเพื่อหลีกเลี่ยงการจ่ายเงินหรือค่าตอบแทน
สมาคมผู้สอบบัญชีแห่งประเทศสหรัฐอเมริกา (AICPA) ให้ความหมายว่าเป็นการจงใจแสดงข้อมูลอันเป็นเท็จในงบการเงินผ่านการตกแต่งหรือปลอมแปลงรายการหรือหลักฐานเท็จ และการใช้หลักฐานการบัญชีที่ไม่ถูกต้อง
การคอร์รัปชัน (Corruption) คือ การใช้อำนาจเพื่อให้ได้มาซึ่งผลประโยชน์ส่วนตน เช่น กำไร ตำแหน่ง ชื่อเสียง หรือเกียรติยศ โดยใช้วิธีที่ขัดต่อกฎหมายหรือหลักศีลธรรม
ปัจจัยที่ก่อให้เกิดการทุจริต (Fraud Triangle Theory)
ทฤษฎีสามเหลี่ยมของการทุจริตของ Donald R. Cressey (1980) อธิบายว่าการทุจริตเกิดจาก 3 ปัจจัยหลัก ได้แก่
1.ความกดดันหรือแรงจูงใจ (Pressure or Incentive): ผู้กระทำมีความกดดันในการทำงาน เช่น การตั้งเป้าหมายที่สูงเกินไป หรือความกดดันส่วนตัว เช่น ปัญหาทางการเงิน การติดการพนัน หรือนิสัยใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
2.โอกาสในการกระทำผิด (Opportunity): เกิดจากช่องโหว่ในการควบคุมภายในขององค์กร เช่น การขาดการแบ่งแยกหน้าที่สำคัญ หรือการควบคุมที่สามารถหลีกเลี่ยงได้โดยไม่ถูกตรวจสอบ คือ ทำให้มีการกระทำผิดโดยไร้ร่องรอยหรือตรวจพบยาก หรือค้นพบได้ทันที ไม่มีการตรวจนับทรัพย์สินหรือกระทบยอดบัญชีที่สำคัญทุกเดือนเป็นต้น3.ข้ออ้างหรือเหตุผลที่ผิด (Rational): เป็นการพยายามหาเหตุผลเพื่อสนับสนุนการกระทำผิดของตนเอง เช่น อ้างว่ามีความจำเป็นส่วนตัว ได้รับค่าตอบแทนน้อย หรืออ้างว่าทำเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม เช่น การตกแต่งงบการเงินเพื่อให้ผู้ถือหุ้นพอใจ
ที่มา จากการอบรม การตรวจสอบกิจการสหกรณ์ขั้นกลาง รุ่น 2 รร มารวยการ์เดน