วันหนึ่งในห้องสัมมนา วิทยากรถาม พวกเราว่า… “เราจำได้ไหม?ว่า…เรื่องไหนคือความสำเร็จที่เราภาคภูมิใจที่สุด”
คนส่วนมากรวมทั้งก้อยด้วย ก็มักตอบได้กับคำถามนี้
แต่พอเจอคำถามถัดมาว่า…
แล้วจำได้ไหม?… “แล้วมีเรื่องอะไรไหม ที่อีกนิดเดียว เราก็จะทำได้จนสำเร็จ แล้วเราก็จะได้ภาคภูมิใจไปกับมัน?”
คนในห้องสัมมนาเงียบไป ไม่ค่อยมีใครอยากตอบข้อนี้เลย
เอ้อ…โค้ชค่ะ จะถามไปทำไมกันเนี่ย…มันก็มีทุกคนล่ะค่ะ แต่เราแค่ไม่อยากจำ จะจำทำไมให้ปวดหัว ปวดใจล่ะเนี่ย (ก้อยคิดในใจ ไม่ได้พูดออกไปหรอกนะคะ ฮะฮ่า )
ที่น่าสนใจมากกว่า 2 คำถามนั้น ก็คือ คำถามต่อมาค่ะ
แล้วพวกเราคิดว่า… “เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเราเองบ้าง ระหว่างความสำเร็จ กับ ความเกือบจะสำเร็จ?!”
เจอคำถามนี้ไป ก้อยถึงกับสะอึกเลยค่ะ…เพราะว่าผลของมันต่างกันมหาศาล…
อย่างถ้าไปอ่าน ไปศึกษาประวัติศาสตร์บ้านเราดู
ถ้า พระเจ้าตากสิน กอบกู้เอกราชบ้านเมืองได้ แค่เกือบจะสำเร็จ
ถ้า พระปิยมหาราช รัชกาลที่ 5 รักษาเอกราชไว้ แค่เกือบจะสำเร็จ
ถ้า รัฐบาลไทย สมัยพลเอกเปรม ต่อต้านระบอบคอมมิวนิสต์ได้ แค่เกือบจะสำเร็จ
ชีวิตของเราคนไทยทุกวันนี้…จะมีความสุขดี อย่างตอนนี้รึเปล่า?
ถ้า เฮนรี่ ฟอร์ด สร้างรถยนต์ แค่เกือบจะสำเร็จ
ถ้า 2 พี่น้องตระกูลไรท์ สร้างเครื่องบิน แค่เกือบจะสำเร็จ
ถ้า สตีฟ จ๊อบ สร้างมือถือสุดฉลาดอย่างไอโฟน แค่เกือบจะสำเร็จ
ถ้ามันไม่สำเร็จแต่แค่ “เกือบๆ”
แล้วพวกเราจะได้ใช้ชีวิตสะดวกสบายอย่างทุกวันนี้ รึเปล่านะ?
แล้วพอนึกถึงตัวเองบ้าง ว่า…
ถ้า เรา เกือบจะจบปริญญาตรี แต่จริงๆไม่ได้จบ
ถ้า เรา เกือบจะว่ายน้ำเป็น แต่เอาเข้าจริงๆแล้วว่ายไม่ได้
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นบ้างกับชีวิตเรา?
ใช่ค่ะ…ถึงคนเราจะไม่ค่อยอยากยอมรับ
หรือ ยอมอยู่ใต้กฎเกณฑ์อะไรเท่าไหร่
แต่บางครั้ง คนเราก็ต้องยอมรับความจริง
ว่า…ในสังคมเรามีกฎเกณฑ์อะไรบางอย่าง
มาครอบ มาตีกรอบตัวพวกเราอยู่จริงๆ
วันนี้ ก้อยเลยนำ “กฎของ 0 (ศูนย์)”
ตามแนวคิด Zero Sum Game ในกลยุทธ์การทำธุรกิจ
แต่สามารถนำมาใช้กับการดำเนินชีวิตของพวกเราๆ
และทำให้เรื่องหลายๆเรื่อง แค่คำว่าจะ “ลองพยายามดู” มันไม่พอ และยังไม่ได้ผล มีแต่ “ทำเต็ม 100” หรือไม่ทำ ก็เท่านั้น
และนี่ คือ “กฎของ 0 (ศูนย์)” 24 แบบ ตามนี้ค่ะ
1. มีแผนการ แต่ทำตามไม่ได้ = ศูนย์
2. มีโอกาส แต่รักษาไว้ไม่ได้ = ศูนย์
3. มีหน้าที่ แต่ไม่ทำเต็มที่ = ศูนย์
4. มีศักยภาพ แต่แสดงให้เห็นไม่ได้ = ศูนย์
5. มีความสร้างสรรค์ แต่ผลักดันต่อยอดไม่ได้ = ศูนย์
6. มีความรู้ แต่นำมาใช้ไม่ได้ = ศูนย์
7. มีเป้าหมาย แต่หาทางให้ไปถึงไม่ได้ = ศูนย์
8. มีเวที แต่แสดงออกให้เต็มที่ไม่ได้ = ศูนย์
9. มีการมอบให้ของดีให้ แต่นำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้= ศูนย์
10. มีหลักการดี แต่ยืนหยัดไม่ได้ = ศูนย์
11. มีอุดมการณ์ แต่ทำให้ยาวนานไม่ได้ = ศูนย์
12. มีความกระตือรืนร้น แต่ไปถึงจุดหมายไม่ได้ = ศูนย์
13. มีไอเดียดี แต่นำไปทำไม่ได้ = ศูนย์
14. มีน้ำใจ แต่ให้อภัยใครไม่ได้ = ศูนย์
15. มีอำนาจ แต่ทำให้คนอยากทำตามไม่ได้ = ศูนย์
16. มีวิธีแก้ปัญหามากมาย แต่ทำให้เกิดผลไม่ได้ = ศูนย์
17. มีความเด็ดขาด แต่ทำอย่างแน่วแน่ไม่ได้ = ศูนย์
18. มีมาตรฐาน แต่ตรวจสอบจริงไม่ได้ = ศูนย์
19. มีภาพลักษณ์ดี แต่ทำแล้วรักษาความน่าเชื่อถือไม่ได้ = ศูนย์
20. มีเครื่องมือมากมายให้ใช้ แต่นำไปใช้ไม่ได้ = ศูนย์
21. มีสินค้าดี แต่ปรับตามความต้องการลูกค้าไม่ได้ = ศูนย์
22. มีระบบดี แต่ใช้กับทุกส่วนที่เกี่ยวข้องไม่ได้ = ศูนย์
23. มีทีม แต่ทำให้เกิดกันความร่วมมือไม่ได้ = ศูนย์
24. มีงานให้ทำ แต่ทำแบบมีประสิทธิภาพไม่ได้ = ศูนย์
ไอ้กฎ 24 ข้อนี้ ก้อย สรุปง่ายๆ ก็คือ…การทำอะไรที่ไม่ได้ผลเต็มที่ ไม่สามารถทำให้มันเต็ม 100 ไปเลย ถึงจะแค่ 99 มันก็ยังไม่พอ
เพราะผลสุดท้าย…มันก็จะไม่ก่อให้เกิดความสำเร็จจริงๆ
แล้วมันจะมีผลรวมทั้งหมด กลายเป็น”ศูนย์” ไปเลย! นั่นเอง
พอรู้ว่า…โลกเรามันเป็นแบบนี้…ที่ “ถ้าไม่ 100 ก็กลายเป็น 0”
อาจทำให้รู้สึกท้อแท้ไงไม่รู้เนอะ แต่ก้อยว่า จริงๆ เรื่องนี้
มันทำให้เราได้คิดว่า…หากทำอะไรไม่เต็มร้อย
ผลที่ได้ มันอาจจะง่อยๆ
จนกลายเป็น “ศูนย์” คือไร้ค่า ไปเลย
เพราะงั้นเวลาที่เราจะทำอะไรซักอย่าง
มันต้องทุ่มเทให้เต็มที่เสมอๆ
และก้อยยังพบว่า…
คนสำเร็จทุกคนบนโลกนี้ บอกเหมือนกันหมดว่า…
พวกเขา ก็ล้วนเคยมีช่วงชีวิตที่เป็น “ศูนย์” อยู่บ้างทั้งนั้น
เพียงแต่พวกเขาไม่เคยเสียศูนย์ ชีวิตจะสูญเสียอะไรไปก็ตาม
แต่พวกเขา “ไม่เคยสูญเสียกำลังใจและความหวัง” ไปเลย
พอคิดอย่างงี้แล้ว…ก้อยรู้สึกดีขึ้นมากมายทันที
ก้อยว่า… ชีวิตคนเราจริงๆ
ก็เริ่มต้นจาก “ศูนย์” มาถึง “ร้อย” กันทั้งนั้น
เพราะงั้น แม้จะกลับไปที่ศูนย์ อีกซักกี่ครั้ง
ถ้ายังมี “ความหวังและพลังใจ”
เราก็เริ่มต้นกันใหม่ได้เสมอแหละค่ะ
และแน่นอน…สิ่งที่จะทำให้เราทำทุกอย่าง แบบ “เต็มที่ เต็ม100” ได้ นั่นเพราะเราต้องมี “แรงจูงใจ” ที่มากพอในเรื่องนั้นๆ แล้ววันนี้ เราเจอแรงจูงใจของตัวเองที่มากพอ ให้เอาชนะความขี้เกียจ หรือ ความท้อ ของตัวเอง แล้วรึยังคะ?