สำหรับอัตราส่วนแสดงสภาพคล่อง จะใช้วิเคราะห์ว่ากิจการสามารถชำระหนี้ระยะสั้นหรือหนี้ที่จะถึงกำหนดชำระในเวลาอันใกล้ได้ตรงเวลาหรือไม่ แสดงให้เห็นถึงความมั่นคงและปลอดภัยของเจ้าหนี้ระยะสั้น ดังนั้นการวิเคราะห์สภาพคล่องนี้จึงเกี่ยวข้องกับแหล่งที่มาของเงินสดในระยะสั้น และเงินสดหรือรายการเทียบเท่าเงินสด ซึ่งมีสภาพคล่องสูงและสามารถนำมาใช้ในการดำเนินงานภายในกิจการ หรือกล่าวได้ว่า การวิเคราะห์สภาพคล่องจะประเมินความสามารถในการเปลี่ยนสภาพสินทรัพย์เป็นเงินสด เพื่อนำไปชำระหนี้ระยะสั้น โดยหนี้สินหมุนเวียนมักจะประกอบด้วยรายการทางการเงิน เช่น เจ้าหนี้การค้า เงินเบิกเกินบัญชี เงินกู้ยืมระยะสั้น และส่วนของหนี้สินระยะยาวที่ถึงกำหนดชำระภายในหนึ่งปี เป็นต้น ส่วนของสินทรัพย์หมุนเวียนก็มักจะประกอบด้วยรายการทางการเงิน เช่น เงินสด เงินให้กู้ยืมระยะสั้น ลูกหนี้การค้า และสินค้าคงเหลือ เป็นต้น ทั้งนี้อัตราส่วนแสดงสภาพคล่องที่สำคัญ ได้แก่ อัตราส่วนเงินทุนหมุนเวียน และอัตราส่วนเงินทุนหมุนเวียนเร็ว
การอ้างอิง
Brigham, E.F. and Ehrhardt, M.C., (2014), Financial Management: Theory and Practice, An Asia Edition, Cengage Learning Asia Pte Ltd.
Shim, J.K. and Siegel, J.G., (2007), Financial Management, 3rd Edition, United States of America: The McGraw-Hill Companies.