ธุรกิจครอบครัว (Family Firm) ถือว่าเป็นธุรกิจที่สำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจในหลายประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนา ที่ธุรกิจครอบครัวมีจำนวนเกินกว่าครึ่งของกิจการในประเทศและกระจายตัวไปยังทุกกลุ่มอุตสาหกรรม และสามารถสร้างรายได้ให้แก่ประเทศได้อย่างมีนัยสำคัญ (Claessens et al., 2000) อย่างไรก็ตาม ในธุรกิจครอบครัวมักพบปัญหาทายาทรุ่นหลังไร้ความสามารถ หรือปัญหาจากการที่สมาชิกครอบครัวที่มักมีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการภายในธุรกิจครอบครัว ก่อให้เกิดความขัดแย้งในความต้องการและความคาดหวังของครอบครัวกับผู้ถือหุ้นรายย่อยและผู้มีส่วนได้เสียกลุ่มอื่นๆ (Dyer, 2018) ปัญหาเหล่านี้สามารถส่งผลกระทบต่อการอยู่รอดของธุรกิจครอบครัวได้บ่อยครั้ง (Morris et al., 1997) ทั้งนี้ พบว่า การอยู่รอดของธุรกิจครอบครัวไม่ได้มีความสัมพันธ์กับวัฒนธรรมภายในองค์กรอย่างชัดเจน แต่เป็นผลมาจากคุณสมบัติของตัวผู้บริหารสูงสุด (Lank et al., 1994; Morris et al., 1997) จึงเป็นเรื่องที่น่าสนใจว่าธุรกิจครอบครัวควรจะมีแนวทางในการเลือกผู้บริหารสูงสุดจากสมาชิกครอบครัวหรือจากบุคคลภายนอก และกำกับดูแลกิจการอย่างไร จึงจะสามารถสร้างสมดุลในทุกด้านเพื่อให้กิจการสามารถอยู่รอดได้อย่างยั่งยืนที่สุด
Dyer, W. G. (1989). Integrating professional management into a family owned business. Family Business Review, 2(3), 221-235.
Lank, A., Owens, R., Martinez, J., Reidel, H., De Visscher, F., & Bruel, M. (1994). The state of family business in various countries around the world. The Family Business Network Newsletter, 9, 3-7.
Morris, M. H., Williams, R. O., Allen, J. A., & Avila, R. A. (1997). Correlates of success in family business transitions. Journal of business venturing, 12(5), 385-401.