ปัจจัยเพิ่มเติมที่ทำให้เกิดข้ออ้างในการทุจริตคือ
การมีข้ออ้างหรือเหตุผลเพื่อสนับสนุนการทำผิดมีสาเหตุพอสรุปได้ดังนี้
3.1 จุดอ่อนด้านสภาพแวดล้อมภายในองค์กร เช่น การขาดจิตสำนึกเรื่องความซื่อสัตย์ การไม่สร้างค่านิยมและวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นความซื่อสัตย์และจริธรรมในองค์กร
3.2 ความล่าช้าในการสืบสวนบทลงโทษ ทำให้ผู้กระทำผิดกล้าเสี่ยงและไม่หวาดกลัว เช่น เห็นว่าบริษัทไม่ฟ้องเพราะกลัวเสียชื่อเสียงกระบวนการสืบสวนใช้เวลานาน การยกฟ้องเพราะขาดหลักฐาน โทษที่ได้รับไม่รุนแรงเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ที่ได้ เป็นต้น
ดังนั้นระบบการควบคุมที่มีประสิทธิผล คือระบบที่ป้องกันไม่ให้พนักงานที่มีความรู้และเป็นคนซื่อสัตย์กระทำผิด หรือหากกระทำผิดก็สามารถทราบได้ทันที
จากการศึกษาพบว่า โดยผู้ทุจริตจะมีลักษณะดังนี้
- มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีกว่าปกติ
- ประสบปัญหาทางการเงินอย่างมากหรือมีภาระหนี้สินสูง
- มีนิสัยใช้จ่ายเงินเกินตัว
- มีปัญหาทางอารมณ์ เช่น ซึมเศร้า Bipolar
- ชอบเล่นการพนัน
- มีความทะยานเกี่ยวกับ ฐานะ ความเป็นอยู่ วัตถุนิยม
มาตรการในการป้องกันการทุจริต
องค์กรสามารถใช้มาตรการเพื่อป้องกันการทุจริตได้โดยการจัดการกับปัจจัยทั้ง 3 ด้านของทฤษฎีสามเหลี่ยมการทุจริต ได้แก่
1.ลดแรงจูงใจ:
- ไม่ควรกำหนดเป้าหมายการทำงานที่สูงเกินไป
- ตรวจสอบประวัติและอุปนิสัยของพนักงานก่อนรับเข้าทำงาน
- จัดสวัสดิการที่เหมาะสม
2.ลดโอกาส:
- ใช้การควบคุมภายในที่มีประสิทธิภาพ เช่น การแบ่งแยกหน้าที่ความรับผิดชอบ
- หมุนเวียนตำแหน่งงานที่มีความเสี่ยงสูง เช่น ฝ่ายจัดซื้อ
- ลดการใช้เงินสดในการรับ/จ่าย
- ควบคุมทรัพย์สินสำคัญ และตรวจสอบนับทรัพย์สินจริงกับข้อมูลในบัญชีอย่างสม่ำเสมอ
3.เน้นความซื่อสัตย์และจริยธรรม:
- ผู้บริหารต้องเป็นแบบอย่างที่ดี
- กำหนดแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจนและมีมาตรการลงโทษผู้กระทำผิดอย่างจริงจัง
ที่มา จากการอบรมการตรวจสอบกิจการสหกรณ์ชั้นกลาง รุ่น 2 รร มารวบการ์เดน