หลักการ 7 ข้อของ Universal Design ถูกพัฒนาขึ้นในปี 1997 โดยกลุ่มนักออกแบบจากหลากหลายสาขาวิชาที่มหาวิทยาลัย North Carolina State University ภายใต้การนำของ Ronald Mace จุดมุ่งหมายของพวกเขาคือการสร้างการออกแบบที่ครอบคลุมการใช้งานได้สำหรับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อม ผลิตภัณฑ์ หรือการสื่อสาร โดยการออกแบบนี้คำนึงถึงการใช้งานที่เท่าเทียมและหลากหลายมากที่สุด มีหลักในการออกแบบ ดังนี้
1. ความเท่าเทียมในการใช้งาน
การออกแบบต้องสามารถใช้ได้กับทุกคนอย่างเท่าเทียม โดยไม่แบ่งแยกเชิงสัญลักษณ์ รวมถึงให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยที่เท่าเทียมกัน
2. ความยืดหยุ่นในการใช้งาน
การออกแบบต้องรองรับความต้องการและความสามารถที่แตกต่างกันของผู้ใช้งาน เช่น การออกแบบที่สามารถใช้ได้ทั้งคนถนัดซ้ายและถนัดขวา หรือสามารถปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับผู้ใช้
3. การใช้งานง่ายและคล่องตัว
การออกแบบต้องเข้าใจง่ายและไม่ซับซ้อน ไม่ว่าผู้ใช้จะมีประสบการณ์หรือความรู้มากน้อยเพียงใด รวมถึงสามารถรับรู้และใช้งานได้โดยสัญชาตญาณ
4. การสื่อสารข้อมูลที่ชัดเจน
ข้อมูลที่จำเป็นต้องสามารถเข้าถึงและเข้าใจได้ง่าย โดยไม่คำนึงถึงสภาพแวดล้อมหรือความสามารถทางประสาทสัมผัสของผู้ใช้ เช่น การใช้ภาพ วาจา หรือการสัมผัสในการสื่อสาร
5. การลดความเสี่ยงและข้อผิดพลาด
การออกแบบต้องช่วยลดความเสี่ยงและป้องกันข้อผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้จากการกระทำโดยบังเอิญหรือไม่ได้ตั้งใจ โดยการจัดองค์ประกอบและให้คำเตือนเกี่ยวกับความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
6. การใช้ความพยายามให้น้อยที่สุด
การออกแบบต้องเน้นความสะดวกสบายในการใช้งาน โดยลดความเหนื่อยล้าและความพยายามในการใช้งาน เช่น การออกแบบที่รองรับตำแหน่งธรรมชาติของร่างกายและลดการใช้งานในตำแหน่งเดิมซ้ำๆ
7. ขนาดและพื้นที่ที่เหมาะสม
การจัดเตรียมขนาดและพื้นที่ต้องเหมาะสมสำหรับการเข้าถึง โดยไม่คำนึงถึงขนาดร่างกาย ท่าทาง หรือความคล่องตัวของผู้ใช้ เช่น มีพื้นที่เพียงพอสำหรับผู้ใช้งานที่ใช้รถเข็นวีลแชร์ และสามารถใช้งานได้สะดวกไม่ว่าจะนั่งหรือยืน
หลักการทั้ง 7 ข้อนี้ช่วยให้การออกแบบเพื่อทุกคน (Universal Design) เป็นไปอย่างครอบคลุมและเท่าเทียม เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์จากผลิตภัณฑ์ สภาพแวดล้อม และการสื่อสารได้อย่างเต็มที่.